W podróżach kocham kontrasty – wielomilionowe metropolie i bezludne pustkowia, tropikalne wyspy i ośnieżone szczyty, sąsiedztwo tradycji i nowoczesności. We wszystkim tym odnajduję coś fascynującego i wartego doświadczenia. Podróżowanie to coś więcej niż po prostu odhaczanie kolejnych punktów z listy „must see”. Prawdziwą esencją poznania jest dla mnie czas spędzony tam, gdzie raczej nie docierają tłumy – w bocznej uliczce jakiegoś osiedla, na lokalnym targu czy przydrożnej stacji paliw. Dlatego podczas moich wyjazdów sporo przemieszczamy się pieszo pomiędzy kolejnymi punktami programu, by zobaczyć po drodze nieco tego „zwykłego” świata.

Moją misją jest nie tylko oprowadzać uczestników, ale też troszczyć się o nich, żeby czuli się bezpiecznie, zaopiekowani i mogli spokojnie cieszyć się doświadczaniem świata. I o ile prywatnie uwielbiam podróże pełne improwizacji i spontanicznych decyzji, tak w pracy jako lider wypraw stawiam na maksymalne przygotowanie i plan awaryjny na każdą sytuację.

Uważam też, że zdjęcia są nośnikiem wspomnień, ale nie te pozowane, a żywe, sytuacyjne. Dlatego jako miłośnik fotoreportażu na wyprawach krążę wokół moich uczestników z aparatem, dokumentując ich, a po wyjeździe dzielę się z nimi albumami moich zdjęć. Gdziekolwiek jestem, „szukam dziury w całym”, lubię kręcić się z dala od turystycznych atrakcji, eksplorować przypadkowe okolice. I choć od lat obiecuję sobie, że kiedyś pojadę gdzieś na wczasy, żeby po prostu odpocząć, to jeszcze nigdy mi się to nie udało.